Het eerste Herstelweekend 29 april – 1 mei

Afgelopen weekend hadden we ons eerste Herstelweekend. Er waren een aantal aanmeldingen die op het laatst besloten om toch niet te komen (wegens omstandigheden) dus was het een kleinere groep dan verwacht. Maar wat ben ik daar achteraf blij mee. Dit gaf de groep meer intimiteit, er was meer tijd en aandacht mogelijk voor de aanwezige deelnemers. Een kwestie van klein maar fijn. De deelnemers zijn prachtige mensen met elk hun eigen verhaal. En met elk hun eigen kracht, sterke mensen (ook al hebben ze dat misschien zelf nog niet helemaal in de gaten). Het feit dat ze er waren geeft dit eigenlijk al wel aan.

We hebben open en eerlijk met elkaar gesproken over allerlei onderwerpen, de kracht van het samen zijn en delen spatte er aan alle kanten af. Hierdoor liep een onderdeel van het programma wel eens uit, maar dat kan en mocht. Het weekend verliep hierdoor op een mooie wijze, wat improviseren, wat overslaan, niets moet maar alles mag. Hoe mooi is het als de deelnemers zeggen dat ze even tijd voor zichzelf nodig hebben en even naar buiten gaan, de vrijheid nemen om aan zichzelf te denken.

01bdd5cbd52dd78425c2560955322bdccde9e327e3 01568fd9caccd9193df79944b645280436885ad972

Zoals een deelnemer het aangaf; ”ik vind het fijn, het is nog geen band want daarvoor kennen we elkaar te kort, maar er zijn zeker touwtjes.” Het begin van vertrouwen in elkaar, terwijl we totale onbekenden voor elkaar waren. En aan het eind van het Herstelweekend “Ik weet niet wat ik moet zeggen, dus zeg ik maar gewoon dank je.” En dat zegt mij meer dan genoeg.

Ik ben ook erg blij met de open en eerlijke invulling van de evaluatieformulieren. Er zijn een aantal dingen die we duidelijk moeten aanpassen, dat gaan we dan ook zeker doen.

Voor mij persoonlijk heeft het Herstelweekend ook veel betekend. Het heeft mij energie gekost, veel energie gegeven, zelfwaarde toegevoegd en ideeën opgeleverd. Maar het heeft mij vooral duidelijk gemaakt dat dit is wat ik wil, ik weet weer waarom ik dit soort initiatieven opstart, waarvoor ik het doe. Dus aan de deelnemers, dank je wel.

En houdt het nu op? Nee, zeker niet. Niet alleen gaan we nog meer Herstelweekenden organiseren, we gaan ook na een weekend verder met de deelnemers. Ondersteunen, begeleiden en zeker contact onderhouden. Terugkom momenten liggen in de planning. Hoe en wat? Dat weten we nog niet precies, maar het gaat zeker gebeuren. We zijn samen een proces ingegaan en dat gaan we afmaken ook.

 

 

4 gedachten over “Het eerste Herstelweekend 29 april – 1 mei”

  1. Ik mocht als ‘bestuurslid maar geen ervaringsdeskundige’ het begin en het staartje meemaken van dit weekend. Ik heb een paar mooie, moedige mensen gezien. En ik hoor dat iedereen een nieuw stukje vertrouwen, kracht, eigenwaarde mee heeft genomen naar huis. Ook ik heb weer nieuwe inzichten meegenomen.
    Nu moeten ze er alleen nog zelf, zonder twijfels, in gaan geloven dat ze mooi zijn en de moeite waard. Daarin heeft de omgeving een grote taak. Laat iedereen in zijn/haar waarde en geef iedereen ruimte om zichzelf te kunnen zijn. Stop met oordelen over wat je niet kent of begrijpt. Dat is moeilijk als je de mensen niet kent, maar wordt makkelijker als je de mensen leert kennen. Dan is een psychatrisch client ineens een mens met wat bijzonderheden. Maar elk mens heeft bijzonderheden dus dat is normaal.
    Tja……. wat is ‘normaal’? Wie is ‘normaal’? Niemand is gelijk dus bestaat ‘normaal’ niet volgens mij. Gelukkig maar, wat zou dat saai zijn!!!!

  2. Een dergelijk herstelweekend georganiseerd en uitgevoerd door ervaringsdeskundigen die weten waar ze het over hebben moet een thuiskomen zijn voor allemaal.
    Super

  3. Lieve lieve Koos,

    Na deelname aan het eerste herstelweekend zou ik hier een waterval van “mooie woorden” kunnen plaatsen…
    Echt!!!
    Alleen zou dat “de kern” kopje onder laten gaan….
    Samengevat…??
    Bij deze:

    ❤❤❤❤❤

    Dankbaar…
    ?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *