Autisme tips/ideeën lijst van Ron George

Wel belangrijk om alvast voor te waarschuwen, de tips/ideeen  die ik hier geschreven heb zijn uit eigen ervaring. Het is dus mogelijk dat er in uw situatie anders gehandeld moet worden als wat hier boven beschreven staat. Ieder mens is uniek dus ook mensen met autisme. Deze tips zijn er om daar waar kan hulp te geven. Er zullen ook vast wel herkenbare dingen tussen staan, waar u wel iets aan heeft.

1]De informatie die wat binnenkomt is moeilijk van elkaar los te houden. Het komt als een ding tegelijk binnen. Dit is net als bij een droom als je slaapt. Dan droom je vaak ook over verschillende dingen die op dat moment een verhaal zijn. Vaak wordt dan ook gedacht wat heb ik nou gedroomd, als je dan gaat na denken blijkt vaak dat het over  verschillende dingen waarmee je bezig was te maken heeft. Zo is het bij autisme heel vaak. Voorbeeld: Er wordt iets aan hem gevraagd, maar hij geeft een ander antwoord dan wat bij die vraag hoort.

2] Een verandering die nog nooit eerder gebeurt is, kun je net als een donkere ruimte beschouwen. Want in een donkere ruimte zie je ook niet wat er is/gaat gebeuren. Daarom raken veel autistische mensen dan  in paniek omdat er iets onvoorspelbaars gaat gebeuren. Vergelijkbaar met een kat in het nauw die rare sprongen maakt.

3] Met computer vergelijken: In programmeren. Als je iets nieuws  zegt niet meteen een reactie verwachten, net als balkje onderaan in beeldscherm ”verwerking”. Rustig behandelen niet snel. Veranderingen  op tijd zeggen. Stap voor stap niet meerdere dingen tegelijk. Een verandering is eigenlijk het zelfde als een virus op de computer.

4] Betrekken bij gesprekken, vaak wordt gedacht dat mensen met autisme toch niks mee krijgen. Maar dat is niet waar, ze krijgen juist veel mee, de autismebelevingstent  is een mooi voorbeeld. Alleen komt het niet vanzelf uit de mond bij iemand met autisme, de “gewone” mens moet steeds blijven woordtrekken.

5] Problemen die mensen met autisme hebben kun je vergelijken met onkruid. Het probleem komt steeds terug. Als je nu zegt je moet dat zo doen dan lijkt het alsof die het gesnapt heeft, maar na een tijdje maakt die toch weer de zelfde fout. De “gewone” mensen moeten steeds weer opnieuw dingen uitleggen hoe het moet  en dat is net als bij onkruid, je moet het steeds weer opnieuw uitdoen tot er een bestrijdingsmiddel aan te pas is gekomen. Bij autisme is dat bestrijdingsmiddel: Andere woorden met een voorbeeld gebruiken. Met voorbeelden praten als er iets uitgelegd wordt, zodat die autist het voor zich ziet.

6] Niet zeggen dat mensen met autisme niks kunnen, want dat klopt voor geen meter. Alleen is het bij veel dingen zo, dat die eerst iets gezien of gehoord moet hebben voor die het kan. Weer dat in programmeren net als bij een computer. Daarom ook op tijd beginnen met hun belangrijke dingen te laten doen, niet zoals nu vaak gebeurd, dat anderen het steeds maar weer doen, want zo leert die het nooit. Anders heeft die opeens de leeftijd waarop die het zou moeten kunnen en wordt dan onder druk gezet, omdat die het nog niet kan.

7] Praktijk lessen. Daar leer je meer van dan uit de boeken. Door het te doen kun je leren hoe het moet en dingen ontdekken. Daardoor  ontwikkelt de zelfstandigheid en het zelfvertrouwen.

8]  Als je een conflict hebt met iemand met autisme laat hem dan een tijdje met rust en praat er na een tijdje pas over als dat vuurtje nog maar aan het na smeulen is. Als je op dat moment er tegen in gaat gooi je olie op het vuur en wordt het dus nog erger IPV dat het opgelost wordt.

9] Als iemand met autisme kwaad is en dingen doet of zegt, laat hem dan met rust en laat hem de dingen zeggen/doen wat die opdat moment doet. Natuurlijk niet als het echt de spuigaten uitloopt, maar als het kan wel. Omdat die opdat moment even zichzelf niet is en een soort van kortsluiting heeft. Op die manier komt het eruit  wat hem dwars zit. Als die steeds op zo’n moment “tot de orde” geroepen wordt blijven die frustraties in zijn hoofd rond dollen en kan die het niet loslaten omdat het nog in het hoofd rond dolt. Pas als het hoofd “leeg” is kan die weer normaal functioneren/ontwikkelen, omdat die dat dan kan “afsluiten”.

10] Veel praten over het autisme. Door over het autisme te praten met die autistische persoon  krijgt die een beeld wat zijn autisme inhoud. Zo kan die zich ook ontwikkelen. Want als die niet weet wat die heeft kan die er niks mee. Ook persoonlijke geschiedenis is belangrijk. Omdat door over vroeger te praten dingen naar boven komen die onbewust nog in het brein zitten maar nog geen duidelijkheid hebben. Daardoor vallen bij die autistische persoon ook veel dingen op zijn plek, en realiseert die zich waarom die vroeger zo deed of zich zo voelde. In de kinderjaren gebeuren zoveel dingen, dat het zeker met autisme niet te begrijpen valt. Te denken valt aan onderzoeken, veel vreemde mensen die dingen met je doen, school, internaten enz. Daarom is persoonlijke geschiedenis zo belangrijk en dat er ook vertelt wordt wat en waarom ze die dingen met je gedaan hebben.

11] Rustig, duidelijk, neutraal, geen harde stem gebruiken want dan voelt een autist zich aangevallen en klapt die dicht op zijn manier. Dan ontstaat er wat in punt 9 beschreven staat.

12] Neem iedere autist zoals die is en niet zoals in de hulpverlening dat alle autisten het zelfde behandeld worden. “woordenboek”. Hulpverleners kijken steeds in een woordenboek en kijken dan, bijvoorbeeld auto rijden, nee en vinden dan dat geen autist het kan omdat die autist die in dat boek voorkomt dat nou net niet kan. Als een autist iets wil, weet die al hoe het gaat omdat die het zelf al heeft uitgestippeld. Bijvoorbeeld ik met mijn koophuis. Mij werd altijd gezegd dat ik dat niet kon omdat ik autistisch ben. Op het internaat zeiden ze steeds dat een GVT voor mij het zelfstandigste was dat ik kon. Mijn moeder had iets meer vertrouwen in mij. Zij zei ga op een flatje wonen en kijk hoe dat gaat, gaat dat goed kun je nog altijd een huis kopen. Maar ik wilde perse meteen in een koophuis gaan wonen en heb dat ook voor elkaar gekregen. Ik woon er al vanaf 2005 helemaal zelfstandig.

13] Door autistische personen te laten doen wat ze willen kunnen ze zelf ervaren of het wel of niet kan. Want als ze steeds weer tegen gewerkt worden ontstaat wat bij punt 8 en  9 beschreven staat. Door het zelf te ervaren kunnen ze het ook een plaats geven als het toch niet gaat zoals gepland. Ervaren is een hele belangrijke levens les bij autisme. Dan hebben ze er ook een beeld bij, anders is het een soort van fantasie.

14]Als je iets nieuws tegen een autist zegt doe het dan stap voor stap, anders overziet die het niet en raakt in paniek. Dan ontstaat de situatie zoals in punt 2 en 9.

15] Vreemd doen: Bijvoorbeeld steeds als iets is gebeurd, dat die begint te bonken of te schreeuwen. Dat is omdat vooral jonge autisten nog niet kunnen communiceren. Dit is de autistische manier van informatie verwerken. Gewone mensen doen dat door te praten/schrijven. Autistische mensen moeten geleerd krijgen dat ze ook erover kunnen praten als er iets is. TIP LUIDT:  Steeds weer blijven zeggen tegen die autist als er iets is zeg het dan, dan kan ik je helpen. Als dit succes heeft de keer erna als iets is zeggen, weet je nog de vorige keer toen je met dat  of dat zat toen heb ik je ook kunnen helpen toen je het me vertelde. Als dit vaak is gebeurd gaat het op den duur vanzelf. Zo heb ik het ook geleerd. Vroeger was ik ineens heel kwaad en zei ik dingen die voor die persoon niet te begrijpen waren, omdat opeens alle frustratie eruit kwam. Nu heb ik geleerd als ik iets voel aankomen of het ergens niet mee eens ben het meteen te melden.

16] Autistisch gedrag van de autist de autist laten in zien. Als een autist steeds vervelend doet, bijvoorbeeld steeds zeuren in de winkel. Zeg dan tegen die autist, als je het iemand anders ziet doen zo doe jij ook steeds als we in de winkel zijn. Dan ziet die autist het bij iemand anders en krijgt zo een beeld van hoe die doet/overkomt op anderen. Dit gaat niet van vandaag op morgen, het heeft een hele tijd nodig.

17] Veel informatie/dingen tegelijk is niet te overzien voor autisten. Eigenlijk kun je het vergelijken met de drukte in het verkeer, waar ook alles tegelijk is. In en uitvoegen door elkaar heen, scheve wegen waardoor je steeds moet bij sturen. De “gewone” mens zegt dan vaak ik kom ogen te kort. Zo is het bij autisme altijd als veel in een keer gebeurt.

18] Verbreken van het dagelijkse ritme en het daarmee leren omgaan: In deze maatschappij is geen een dag het zelfde, terwijl dat voor autisten juist belangrijk is. Door al vroeg te beginnen met kleine aanpassingen leren ze beter dat geen dag het zelfde is. Dit voorkomt ook op latere leeftijd stress en spanning omdat als ze dat op tijd al geleerd krijgen het dan “normaal” is. Daarom is ook wat ze bij instellingen doen met autisten niet helemaal goed. Omdat daar alles steeds volgens een strak schema verloopt is dat zo vast geprent dat, dat later nog moeilijk te verwijderen is. Het maakt het leven ook een stuk gemakkelijker als niet alles steeds op dezelfde manier/tijd gebeurt. Zo leer je ook dat iedereen anders reageert op precies dezelfde situaties

19] Codes afspreken om niet steeds het zelfde te moeten zeggen als iets is en om verdere problemen te voorkomen. Bijvoorbeeld ik doe op mijn hart tikken als ik een uiting voel aankomen. Dan weet mijn baas dat hij moet ingrijpen en zo erger voorkomt. Ik trek mij dan ook tijdelijk even terug en als ik weer rustiger ben praat ik er over. Net als bij punt 8

Zijn er nog vragen na het lezen van deze tips stel ze dan en ik zal daar waar kan, ze alsnog beantwoorden.

Mijn email adres is rongeorge1981@ziggo.nl  ook bedankjes mogen gemaild worden.

 

Vriendelijke groeten van Ron George, die ook een vorm van autisme heeft